همون روز که اون پسر داشت اون دوتا خط موازی رو میکشید یه پسر دیگه چندتا نیمکت اونور تر روی تیکه کاغذی که کهنه و پاره پوره بود دو تا خط متقاطع رو میکشید.
که یه دفعه معلم گفت که دو تا خط موازی هیچ وقت به هم نمیرسند.....
کلاس تموم شد و همه رفتند آره همه...........
اون پسر هم کاغذشو انداخته بود پایین و دویده بود که بره خونه
همه جا ساکت بود بعد چند دیقه یه صدایی اومد آره همون دوتا خط بودن دو تا خط متقاطع خیلی خوشحال بودن چون عاشق هم بودن هر چند روی یه کاغذ داغون کشیده شده بودن ولی خوشحال بودن به خاطر عشق پاکی که داشتن برای زندگی که در پیش داشتن.........
آره اونا بعد اولین برخور د واقعا عاشق هم شده بودن و فکر میکردن که به هم میرسیدن آخه هیچ کس نگفته بود دوخط متقاطع همدیگرو قطع نمیکنن اونا تصمیم گرفتن از روی کاغذ برن بیرون تا یه جای زیبا و آرام زندگی کنن آره عشقشون لیاقت اونو داشت یه جای قشنگتر از اون کاغذ بمونه یه جای بزرگتر اونا به انی امید به هم گفتن پس حرکت کنیم تا زودتر به هم برسیم پس هر دوتاشون حرکت کردن واز کاغذ خارج شدن.................

باور کردنی نبود هر چی بیشتر حرکت میکردن از هم دور تر میشدن به راهشون ادامه دادن تا شاید دوباره به هم نزدیک بشن ولی نه همین طور دور و دور تر میشدن دیگه صدای هم رو هم نمیشنیدن ولی راه برگشتی نبود وقتی خطی کشیده میشه دیگه نمیشه پاکش کرد.
اشک تو چشمای جفتشون جم شد ای کاش برون نمی رفتن از او کاغذ دیگه همدیگرو هم نمی دیدن یکی از خطها باتمام وجود داد زد که به راهمون ادامه بدیم شاید به هم به هم برسیم پس اوندوتا به راهشون ادامه دادن رفتن و رفتن دیگه به اندازه یه دنیا از هم فاصله گرفته بودن ولی همین طور ادامه میدادن...........................
خواستم برم وبهشون بگه که شما هیچ وقت به هم نمی رسین آره فقط همون یه بار میتونستین عشقو درک کنین میخواستم بگم این بازی, بازی روزگار........................
که به خودم گفتم نه...... آخه اون دوتا دیگه چیزی بجز امید ندارن بی انصاف همینو هم میخوای ازشون بگیری
اون دوتا به امید دیدن دوباره ی همدیگه به راهشون ادامه دادن................. منم امیدارم یه روزی به هم برسن با اینکه میدونم که ...................

نوشته شده در Mon 10 Mar 2008ساعت 17:49 توسط علی| |