گفتی که من از طایفه سنگدلانم به خدا نه.

یا عاشق این هستم یا عاشق انم.

به خدا نه.

هر جا که تو رفتی و به هرکس رسیدی گفتی که من از قوم جدایی طلبانم. به خدا نه.

چون اهل سکوتم نه اهل هیاهو.

تو تشنه تعریفی و من بسته دهانم، پنهان شده در زیر سکوتم.

از ستاره

ستاره ها وقتي ميشكنن ميشن شهاب اما دلي كه ميشكنه ميشه يه سوال بي جواب . . .

سلام بهونه قشنگ من براي زندگي

آره باز منم همون ديوونه ي هميشگي 
فداي مهربونيات چه میکنی با سرنوشت؟

دلم برات تنگ شده بود اين نامه رو واست نوشت
حال من رو اگه بخواي رنگ گلاي قاليه

جاي نگاهت بد جوري تو صحن چشمام خاليه
ابرا همه پيش منن اينجا هوا پر از غمه

از غصه هام هر چي بگم جون خودت بازم كمه
ديشب دلم گرفته بود رفتم كنار آسمون

فرياد زدم يا تو بيا يا من و پيشت برسون
 فدای تو!نمي دوني بي تو چه دردي كشيدم

 حقيقت رو واست بگم به آخر خط رسيدم
قسمت تو سفر شد و قسمت من آوارگي

رفتي و من تنها شدم با غصه هاي زندگي
به خاطرت مونده يكي هميشه چشم به راهته؟

يه قلب تنها و كبود هلاك يه نگاهته؟
يه وقت منُ گم نكني تو دود اون شهر غريب

 یه سرزمين غربته با صد تا نيرنگ و فريب
فداي تو يه وقت شبا بي خوابي خستت نكنه

غم غريبي عزيزم زرد و شكستت نكنه
اگه واست زحمتي نيست بر سر عهد مون بمون

منم تو رو سپردمت دست خداي مهربون 
 راستي ديروز بارون اومد من و خيالت تر شديم

رفتيم تو قلب آسمون با ابرا همسفر شديم
دلت مي خواد مي اومدم يا تنها رفتي بهتره؟

تو از خودت برام بگو بدون من خوش ميگذره ؟
از وقتي رفتي تو، چشام فقط شده كاسه خون

همش يه چشمم به دره چشم ديگم به آسمون
يادت مي آد گريه هامُ ريختم كنار پنجره؟

داد كشيدم تو رو خدا نامه بده يادت نره
يادت ميآد خنديدي و گفتي حالا بذار برم

تو رفتي و من تا حالا كنار در منتظرم
امروز ديدم ديگه داري من رو فراموش مي كني

فانوس آرزوهامونُ توداري خاموش ميكني
گفتم واست نامه بدم نگي عجب چه بي وفاست

با اين كه من خوب مي دونم جواب نامه با خداست
عكساي نازنين تو با چند تا گل كنارمه

يه بغض كهنه چند روزه دائم در انتظارمه
تنها دليل زندگي با يه غمي دوسِت دارم

داغ دلم تازه ميشه اسمتُ وقتي مي آرم
وقتي تو نيستي چه كنم با اين دل بهونه گير

مگه نگفتم چشماتُ از چشم من هيچ وقت نگير
حرف منو به دل نگير همش مال غريبيه

تو رفتي و من غريب شدم چه دنياي عجيبيه
زودتر بيا بدون تو اينجا واسم جهنمه

ديوار خونمون پر از سايه ي غصه و غمه
تحملي كه تو دادي ديگه داره تموم ميشه

مگه نگفتي همه جا مال مني تا هميشه؟
دلم واست شور مي زنه اين دلُ بي خبر نذار

تو رو خدا با خوبيات رو هيچ دلي اثر نذار
فكر نكني از راه دور دارم سفارش ميكنم

به جون تو فقط دارم يه قدري خواهش ميكنم
اگه بخوام برات بگم شايد بشه صد تا كتاب

كه هر صفحه ش قصه چند تا درده و چند تا عذاب
مي گم شبا ستاره ها تا مي تونن دعات كنن

نورشونُ بدرقه پاكي خنده هات كنن
يه شب تو پاييز كه غمت سر به سر دل مي ذاره

......، همون كسي كه بيشتر از همه دوسِت داره