انتظار واژه ی غریبی است ...

واژه ای که روزها یا شایدم ماههاست که با آن خو گرفته ام.

                          که چه سخت است انتظار

هر صبح طلوعی دیگر است بر انتظارهای فرداهای من!

                          خواهم ماند تنها در انتظار تو

چرا نوشتم در برگ تنهاییم برای تو، نمیدانم؟

                           شاید روزی بخوانند بر تو، عشق مرا ...

می دانم روزی خواهی آمد، می دانم ...

                          گریان نمی مانم، خندانم!

برای ورودت ای عشق.

                          وقتی که به یادت می افتم، به یاد خاطراتت ...

نامه هایت را مرور می کنم، یک بار ... نه ... بلکه صد بار

                          وجودم را سراسر عشق فرا می گیرد ...

و اشک شوق بر گونه هایم روانه میشوند ...

                          تنها میگویم همیشه در قلب منی تو ...

میدانم که باز خواهی گشت ... می دانم!

                          به یاد لحظات خوش انتظار و تنهایی ...

به یاد او و تقدیم به او ...!؟

من صبورم اما . . .

به خدا دست خودم نيست اگر مي رنجم

يا اگر شادي زيباي تو را به غم غربت چشمان خودم مي بندم .

من صبورم اما . . .

چقدر با همه ي عاشقيم محزونم !

و به ياد همه ي خاطره هاي گل سرخ

مثل يک شبنم افتاده ز غم مغمومم .

من صبورم اما . . .

بي دليل از قفس کهنه ي شب مي ترسم

بي دليل از همه ي تيرگي تلخ غروب

و چراغي که تو را ، از شب متروک دلم دور کند. . . مي ترسم .

من صبورم اما . . .

آه . . . اين بغض گران صبر نمي داند چيست

ای دوست دلت همیشه زندان من است آتشکده عشق تو از انه من است .

فهميدن عشق را چه مشكل كردند ما را از درون خويش غافل كردند چرا كسي به فكر ماهي ها نيست ... سهراب كجايي؟ كه آب را گل كردند

اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم سکوت را فراموش مي کردي
تمامي ذرات وجودت عشق را فرياد مي کرد
اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم چشمهايم را مي شستي
و اشکهايم را با دستان عاشقت به باد مي دادي
اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم نگاهت را تا ابد بر من مي دوختي
تا من بر سکوت نگاه تو
رازهاي يک عشق زميني را با خود به عرش خداوند ببرم
اي کاش مي دانستي
اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم هرگز قلبم را نمي شکستي

بقیه در ادامه مطلب...

طبق قانون بقاي شادي هيچ شادي از بين نميره؛

بلكه فقط از دلي به دلي ديگه جابه جا مي‌شه..

******************************
نمي دانم چرا اين گونه هست؟

وقتي نگاه عاشق کسي به توست مي بيني

اما،دلت بسته به مهر ديگري است.

بي اعتنا مي گذري وعاشقانه به کسي مي نگري...

که دلش پيش تو نيست.

بقیه در ادامه مطلب...

 ازضرب من تا جمع تو راهي بجز تفريق نيست دل خوش به مجموعم مكن اينجا مگر تقسيم نيست با راديكال عشق بيا تا بشكند مجذور من چيزي نگفتن بهتر از سينوس تو آلفاي من

غم هجران تو را چاره و درمان چه کنم

همه روز و همه شب دیده ی گریان چه کنم

ای که آرامش جان در گروی روی تو بود

رفتی و بی تو بر این حال پریشان چه کنم

تن من نی شد و شد نغمه ی دل بی تو حزین

وای بر من تو بگو با نی نالان چه کنم

کس ندانست که چه بگذشت میان من و تو

بی تو در انجمن این همه نادان چه کنم؟

زردی صورت اگر سرخ شد از سیلی دست

چاره ی این همه بیتابی پنهان چه کنم؟

دل چرا بردی اگر قصد سفر بود تو را؟

دل حلالت تو بگو با تن بی جان چه کنم؟

از محسن

غم هجران تو را چاره و درمان چه کنم

همه روز و همه شب دیده ی گریان چه کنم

ای که آرامش جان در گروی روی تو بود

رفتی و بی تو بر این حال پریشان چه کنم

تن من نی شد و شد نغمه ی دل بی تو حزین

وای بر من تو بگو با نی نالان چه کنم

کس ندانست که چه بگذشت میان من و تو

بی تو در انجمن این همه نادان چه کنم؟

زردی صورت اگر سرخ شد از سیلی دست

چاره ی این همه بیتابی پنهان چه کنم؟

دل چرا بردی اگر قصد سفر بود تو را؟

دل حلالت تو بگو با تن بی جان چه کنم؟

از محسن

هرگاه دیدی گناهی آنقدر بزرگه که نمیشه ببخشیش، بدون که اوون از کوچیکی قلبته نه از بزرگی گناه!!

 زندگی دفتری از خاطر هست. یک نفر در شب کم، یک نفر در دل خاک، یک نفر همدم خوشبختی هاست، یک نفر همسفر سختی هاست، چشم تا باز کنیم عمرمان میگذرد ما همه همسفریم...

اگر روزی مُردم تابوتم را سیاه کنید تا همه بدانند سیاه بخت بودم. بر روی سینه ام تکّه یخی بگزارید تا به جای معشوقم برایم گریه کند. چشمانم را باز بگزارید تا همه بدانند چشم انتظار معشوقم بودم.و آخرین خواسته ی من از شما اینکه دستانم را ببندید تا همه بدانند خواستم ولی نتوانستم.

به جای دسته گلی که فردا بر قبرم نثار میکنی،امروز با شاخه گلی کوچک یادم کن ،به جای سیل اشکی که فردا بر مزارم میریزی ، امروز با تبسمی شادم کن، به جای ان متن های تسلیت گونه که فردا در روزنامه ها برایم مینویسی ، امروز با پیام کوچکی خوشحالم کن "من امروز به تو نیاز دارم ، نه فراد...........

هرگز برای عاشق شدن، به دنبال باران و بهار و بابونه نباش. گاهی در انتهای خارهای یک کاکتوس به غنچه ای می رسی که ماه را بر لبانت می نشاند

یک همیشه تنها یک است و شاید در تمام عمرش نتواند چیزی بیش از یک عدد باشد اما بعضی وقتها می تواند دنیایی باشد یک نگاه یک نوشته یک دوست

آنچه هستی هدیه خداوند است به تو و آنچه می شوی هدیه توست به خدا پس بی نظیر باش

عشق با غرور زیباست ولی اگر عشق را به قیمت فرو ریختن دیوار غرور گدایی کنی آن وقت است که دیگر عشق نیست صدقه است

اگر دیدی بغض کردی ولی دلیل گریه کردن نداری اگه دنبال جایی می گشتی که داد بزنی بدون دل یه نفر برات تنگ شده

غربت دیرینه ام را با تو قسمت می کنم   ...   تا ابد با درد و رنج خویش خلوت می کنم رفتی و با رفتنت کاخ دلم ویرانه شد   ... من در این ویرانه ها احساس غربت میکنم   یادت در ذهنم و عشقت در قلبم و عطر مهربانیت در تمام وجودم است عزیزم محبت را در پاکی نگاهت و صداقت را در وجود مهربانت معنی کردم وبدان که زیباترین لحظه هایم در کنار تو بودن است   لعنت به این زندگی .... وقتی که گریه کردیم گفتن بچه است. وقتی که خندیدیم گفتن دیونه است. وقتی که جدی بودیم گفتن مغروره. وقتی که شوخی کردیم گفتن سنگین باش. وقتی که حرف زدیم گفتن پر حرفه. وقتی که ساکت شدیم گفتن عاشقه. حالا ام که عاشقیم می گن گناهه ...      دریا پرسیدم:که این امواج دیوانه ی تو از کرانه ها چه میخواهند؟ چرا اینان پریشان و در به در سر بر کرانه های از همه جا بی خبر می زنند؟ دریا در مفابل سوالم گریست! امواج هم گریستند... آن وقت دریا گفت: که طعمه ی مرگ تنها آدمها نیستند امواج هم مانند آدمها می میرند و این امواج زنده هستند که لاشه ی امواج مرده را شیون کنان به گورستان سواحل خاموش می سپارند!    اگر می دانستی دل ترک خورده ی من با یاد چشمان بارانی ات شکسته تر می شود هیچ گاه به من پشت نمی کردی    هرگاه دفتر محبت را ورق زدی و هرگاه زیر پایت خش خش برگها را احساس کردی هرگاه در میان ستارگان آسمان تک ستاره ای خاموش دیدی برای یکبار در گوشه ای از ذهن خود نه به زبان بلکه از ته قلب خود بگو: یادت بخیر     گر مدیر بودم یکی از شرایط ثبت نام را عشق می گذاشتم اگر دبیر ریاضی بودم عشق را با عشق جمع می کردم اگر معمار بودم قصری از عشق می ساختم اگر سارق بودم فقط عشق می دزدیدم اگر بیمار بودم تنها شربتی که می نوشیدم فقط شربت عشق بود اگر درجه دار بودم فقط به عشق سلام می دادم اگر پلیس بودم هرگز عشق را جریمه نمی کردم اگر خلبان بودم در اسمان عشق پرواز می کردم اگر دبیر ورزش بودم به بچه ها می گفتم با عشق نرمش کنید اگر خواننده بودم فقط از عشق می خواندم

اگر روزی مُردم تابوتم را سیاه کنید تا همه بدانند سیاه بخت بودم. بر روی سینه ام تکّه یخی بگزارید تا به جای معشوقم برایم گریه کند. چشمانم را باز بگزارید تا همه بدانند چشم انتظار معشوقم بودم.و آخرین خواسته ی من از شما اینکه دستانم را ببندید تا همه بدانند خواستم ولی نتوانستم.    به جای دسته گلی که فردا بر قبرم نثار میکنی،امروز با شاخه گلی کوچک یادم کن ،به جای سیل اشکی که فردا بر مزارم میریزی ، امروز با تبسمی شادم کن، به جای ان متن های تسلیت گونه که فردا در روزنامه ها برایم مینویسی ، امروز با پیام کوچکی خوشحالم کن "من امروز به تو نیاز دارم ، نه فراد...........   هرگز برای عاشق شدن، به دنبال باران و بهار و بابونه نباش. گاهی در انتهای خارهای یک کاکتوس به غنچه ای می رسی که ماه را بر لبانت می نشاند   یک همیشه تنها یک است و شاید در تمام عمرش نتواند چیزی بیش از یک عدد باشد اما بعضی وقتها می تواند دنیایی باشد یک نگاه یک نوشته یک دوست   آنچه هستی هدیه خداوند است به تو و آنچه می شوی هدیه توست به خدا پس بی نظیر باش   عشق با غرور زیباست ولی اگر عشق را به قیمت فرو ریختن دیوار غرور گدایی کنی آن وقت است که دیگر عشق نیست صدقه است   اگر دیدی بغض کردی ولی دلیل گریه کردن نداری اگه دنبال جایی می گشتی که داد بزنی بدون دل یه نفر برات تنگ شده   مو قعی که فرشته پنجره بهشت رو باز کرد من رو دید به من گفت امروز چه ارزویی داری؟گفتم خدایا همیشه مواظب اونی که داره این اس ام اس رو می خونه باش.    بهترین دوست اون دوستیه که بتونی باهاش روی یک سکو ساکت بشینی و چیزی نگی و وقتی ازش دور میشی حس کنی بهترین گفت وگوی عمرت رو داشتی   همیشه برای کسی بخند که میدونی به خاطر تو شاد میشه... واسه کسی گریه کن که میدونی وقتی غصه داری و اشک میریزی برات اشک میریزه... برای کسی غمگین باش که در غمت شریکه... عاشقه کسی باش که دوستت بداره   زمانی که ناامید می شدی به یادآور که تاریکترین ساعت شب نزدیکترین لحظه به طلوع خورشیده...   نالله و انا الیه راجعون فرستنده این پیام از دوریتان جان داد

ما غم زده شهر خرابیم ، گر می نخوریم خانه خرابیم ، ما ز کسی کینه نداریم ، یک شهر پر از دشمن و یک دوست مثل تو داریم .    دوستی شوخی سرد آدماست ، بازی شیرین گرگم به هواست ، واسه کشتن غرور من و تو ، دوستی توطئه ثانیه هاست .    زمان به من آموخت که دست دادن معنی رفاقت نیست ، بوسیدن قول ماندن نیست و عشق ورزیدن ضمانت تنها نشدن نیست . . .     دوصت دارم اونم با ص صابونی تا همه تو کفش بمونن . . .    در بازی دل نگاه من مست تو بود ، هر برگ دلم شکسته پا بسته تو بود . من شاه دلم را به زمین انداختم ، اما چه کنم که تک دل دست تو بود .    گر کششی بین ماست ، این کشش قلب ماست . قلب تو گر آهن است ، قلب من آهنرباست .    از برگ گل نازکتری از هر چه گویم بهتری ، بسیار خوبان دیده ام اما تو چیز دیگری

دو تا آدم برفی در دو طرف رودخانه ای با دیدن هم ، عاشق هم میشن . اما رودخونه بینشون مانع شده بود . تصمیم میگیرن از عشق همدیگه آب بشن و تو رودخونه بریزن تا شاید تو رودخونه به هم برسن

شکسپیر میگه : فراموش کن چیزی را که نمی توانی بدست آوری و بدست بیاور چیزی را که نمی توانی فراموش کنی!

ناپلئون میگه : حرفیو بزن که بتونی بنویسیش ، چیزیو بنویس که بتونی امضاش کنی و چیزیو امضا کن که بتونی پاش وایسی...... پس : دوستت دارم، ( امضا ) !!

سلامم به گرمای قلب تو دوست دلم لحظه ای با دلت روبروست بگو عاشقی تا سلامت کنم تمام دلم را بنامت کنم

در دادگاه عشق قسمم قلبم بود وکیلم دلم بود و حضار جمعی از عاشقان و دلسوختگان. قاضی نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام کرد. محکوم شدم به تنهایی و مرگ. در کنار چوبه دار از من خواستند تا آخرین خواسته ام را بگویم و من گفتم به تو بگویند دوستت دارم

زندگی به من آموخت چگونه گریه کنم ولی گریه نیاموخت چگونه زندگی کنم.تو به من آموختی دوستت بدارم اما نیاموختی چگونه فراموشت کنم!

نور دلیلی تاریکی بود و سکوت دلیل خلوت

تنها عشق بی دلیل بود که تو دلیل آن شدی

دوست داشتن همیشه گفتن نیست

                          گاهی نگاه است و گاهی سکوت

با قلمی به رنگ سبز و با دلی به رنگ آبی مینویسم از تو که بهترینی...

مینویسم از آن قلب مهربانت ، از آن چهره ماهت ....

مینویسم از تو که همان فرشته نجات این قلب شکسته منی ...

مینویسم از تو که برایم بهترینی عزیزم ...

با چشمهای خیس مینویسم که مرا تنها نگذار و با دلی پر غرور مینویسم که تا

آخرین لحظه نفسهایم ، هم نفس تو هستم...

یک قلب کوچک و پر از درد و غصه دارم ، همین قلب یک عالمه آرزو و عشق درونش

نهفته است.... آرزوی به تو رسیدن و با عشق تو زندگی کردن...

چه لحظه زیبایی است لحظه ای که ما بهم رسیده ایم و آنگاه که دست در دستان

هم گذاشته ایم در کنار دریا ایستاده ایم و لحظه غروب خورشید را می بینیم ...

چه لحظه زیبایی است لحظه به هم رسیدنمان...

آن لحظه را با دنیا نیز عوض نخواهم کرد ، چون برای رسیدن به آن همه چیز را

زیر پا گذاشته ام و قید همه کس را زده ام...

خاطرات گذاشته را از دلم سوزاندم به خاطر تو و در قلبم همه اسمها برایم

بی گانه اند و تنها تو را می شناسم ، قلب مهربان تو و اسم مقدست را....

تنها کافی است لحظه های سخت زندگی ام را با نام تو آغاز کنم آنگاه آن لحظه های

 سخت برایم چه آسان می شود!

می نویسم از تو که هیچکس به زیبایی تو برایم نیست و هیچکس به جز تو لایق

این قلب پر احساس من نیست ....!

با قلمی به رنگ سبز ، با احساسی به رنگ آبی ، با آرامش عاشقانه می نویسم از

 توکه بیشتر از همه کس و همه چیز دوستت دارم عزیزم....

براي چشم هاي پرمهر و عطوفت تو من هنوز عاشقانه

مي نويسم .

اين را باور كن كه در تنهايي خويش تنها در افكارپيچيده و

مبهم خود زيبايي چشمهاي عاشق ترا ترسيم ميكنم .

ودر هر بيت شعرم از معناي نگاههاي گرم وصميميت

وهزاران واژه مينويسم . 

من از افق طلايي قلبت زندگي را آغاز مي كنم و همراه

تو با كوله باري از باورهاي عاشقانه قله هاي سپيد فردا

را فتح خواهم كرد و اين بار فرياد خواهم زد اسمت را از

بلنداي فرداها تا بدانند كه دوستت دارم ترا به ارزش همه

زندگي كردن ها .

باورم كن كه در اين دنيا همه چيز غير باور است جز

عشق .

شد ز غمت خانه ی سودا دلم

                               در طلبت رفت به هر جا دلم

فرش غمش گشتم و اخر زبخت                     

                             رفت بر این سقف مصفا دلم

آه که امروز دلم را چه شد

                          دوش چه گفته ست کسی با دلم

از طلب گوهر گویای عشق

                          موج زند موج  چو دریا  دلم

از دل تو در دل من نکته هاست

                          وه چه رهست از دل تو تا دلم

گر نکنی بر دل من رحمتی

                          وای دلم وای دلم وا   دلم