هرگاه از غروب عاطفه هاي مردم خسته شدي قلبي را يادكن كه براي تومي تپد.
 مريم زماني
Sang dar berkeh miandazam o mipendaram,ba hamin sang zadan mah be ham mirizad..........Eshgh bar shaneye ham chidane chandin sang ast, gah mimanad o nagah be ham mirizad. Aancheh raa aghl be yek omr be dast aavardarst ,del be yek lahzeh ye kotaah be ham myrizad
. ساحل
www.yade-you.blogfa.com
 پیش از اینها فكر میكردم / خدا خانه اي دارد میان ابرها / حكم میراند به تلخی رو به ما / سخت میگیرد به ما بعد از دعا / دیر فهمیدم خدا در قلب ما / خانه اي دارد به شكل ابرها / اشك میریزد ز دلتنگی ما / مینوازد دیده گریان ما
ساحل www.yade-you.blogfa.com
 آدمهامثل كتابند،برگرفته ازمطالب جالب،ازروى بعضيهابايدمشق نوشت، ازروى بعضيها بايد جريمه نوشت،بعضيها رابايد چندبارخواند تا معنيشان رافهميد، وبعضيها رابايد نخوانده دورانداخت
 ساحل
www.yade-you.blogfa.com
من كه دانم به وصل او نرسم اين چه امروزي است و چه فرداءيست سر بزانو نهاده مي گريم اين چه دردي است؟! اين چه تنهاءيست؟!
ساحل
www.yade-you.blogfa.com
تصوير تو در وسعت هر پنجره پيداست تقصير دلم نيست تماشاى تو زيباست.
 ساحل www.yade-you.blogfa.com
اگه روزي دشمن پيدا كردي،بدون دررسيدن به هدف ات موفق بودي!اگه روزي تهديدت كردن،بدون دربرابرت ناتوانند!اگه روزي خيانت ديدي،بدون قيمت ات بالاست!اگه روزي تركت كردند، بدون باتو بودن لياقت مي خواد."زرتشت"
ساحل www.yade-you.blogfa.com

براي شكوفه لبخندت
براي سپيده ي نگاهت
براي لب هايت دلتنگم
چشم من دوخته بر راه
قلبم افروخته با آه
ساز من سوخته بي ماه قشنگم
روز من شب شب و هر شب
پا به پاي صد ستاره
مي نشينم به تماشاي تو ماه نقره رنگم
نور خورشيد فريب است
دل من بي تو در آسمان دنيا چه غريب است
بي ناكوك ترين ساز و بي وزن ترين آهنگم
دل من تنگ شده براي بوسيدن تو
براي بوئيدن تو
گل نازم گلدان قشنگت شده دلتنگ براي فصل روئيدن تو ....

شب است من پر از تمناي گفتن و گوش هاي تو لبريز از نشنيدن مينويسم چرا؟ نمي دانم چيزي فرايم مي خواند مي نوسيم تا شايد لا اقل اين واژه ها را به هم برسانم م را به ن ن را به ت ت را به و ...مي نويسم تا لا اقل اين قلم را به كاغذ برسانم تا تنها نباشند تا درونشان پر از فاصله ها و گريه ها نباشد . كه مي داند ... كاش باور مي كردم زندگي ارزش زيستن را ندارد .كاش مي دانستم كه احساست معني اشك را گم كرده يا شايد از ابد نمي دانسته است . بايد باور كنم چشمهاي غضبناكي كه از آن سوي پنجره حيات مرا ميپايند تا ابد به نگريستن ادامه مي دهند حتي تا فردا! كاش باور كنم كه قاب عكس ديوار وجودم جاي عكس زنده به گور و سگي ولگرد است . كاش ... كاش مسخ را باور كنم ... كاش چون بوف كور با جسد سيه پوش پريوش رويا سر كنم كاش همه را باور كنم كاش گذشته را دوباره و دو باره از بر كنم براي كه مي نويسم ؟ براي معلمي كه با خودكار قرمز روي گذشته خط كشيد و گفت گذشته نه ! گزشته !! مردود شدي! براي كه مي نويسم؟ براي كسي كه روزي هديه اي دادم كه وقتي كشودم ديدم نوشته عزيزم گذشته!! و تكرار و تكرار . تكرار  تنهايي تنهايي تنهايي صد سال تنهايي صدها خوزه اكاردئو بوئنديا خوزه  اكاردئو   بوئنديا  باري كه مي نويسم؟ براي يك خواب زده براي باد .كاش باور كنم تقديرم اين است تا ابد تكيه بر باد خانه اي روي آّ بدان كه روياي شيرين جز وهم سر آخر سراب و پوچ نيست . كاش بائر كنم گرما و آغوش  و حور شكست خوردند! بايد باور كرد ناقوس شهر ما هميشه و هميشه در سوگ مرگ ثانيه صدا مي كند . باور كنيم كه هر چه مي دويم جاده ها را عقب تر مي رانيم نه تا رسيدن فاصله اي نيست! رسيدن به نقطه آغاز نقطه صفر مرگ تامرگ دغدغه ها حوصله صبر هم سر رفته آخر ... باشد انگار آسمان امشب سر باريدن ندارد خدا كند فردا ببارد!!!