شايد يه كسي شب ها براي اينكه خواب تورو ببينه به خدا التماس مي كنه ،

ولي تو اون رو نمي بيني!

آهاي تو كه اين همه دور ي از من /اين روزا در حال عبور ي از من /

آهاي تو كه فكر ميكن ي سوزوند ي/دار و ندارم رو با دور ي از من /

طاقت ندار ي ببين ي،ميدونم/اين همه طاقت و صبور ي از من /

ستاره ها ميگن پشيمون شد ي/ميخواي بگ ي كه غرق نور ي از من /

فكر نكنم بشه با صد تا دريا /اين هم ه نفرت رو بشوري از من !/

نميدونم ميخو اي با قلب سنگ ي،دل ببر ي بازم چجور ي از من /

پشيمون ي فايده نداره ديگه،چشمات بايد بارون بباره ديگه!

كاش مي دانستيم زندگي كوتاست كاش از ثانيه هاي

با همه نه مهربان ي، عزيزم ار ي ار ي دوست دارم،

آرام، چو طوفان بي قراري دوست دارم.

در اين دنيا سراب محكوم است به پوچي ...

پرستو محكوم به كوچ كردن ...

 شمع محكوم به اشك ريختن...

 خارها محكوم به تنهايي ...

 روز محكوم به غروب كردن ...

 شب محكوم به رسيدن ...

 قلب با همه ي پاكي وصداقتش محكوم به دوست داشتن

وچه محكوميتي شيرين تر و دلپذير تر ازاين است؟

اما اي كاش همه ي اين محكوميتها زيبا را مي پذيرفتند. اي كاش...؟

---------------------------------------------------------------------------------

تنها بودم تو رسيدي گفتي ما بشيم بهتره

ديگر تنها نبودم اما بعد از مدتي سر قرار نيومدي

يك روز كه داشتم دنبالت ميگشتم به تنهاي ديگري

رسيدم گفتم چرا تنهايي؟ گفت يارم نيومده يهو با خوشحالي

بلند شد و گفت اومد وقتي برگشتم تو را ديدم

---------------------------------------------------------------------------------

هوا ترست به رنگ هواي چشمانت دوباره فال گرفتم

براي چشمانت اگر چه كوچك و تنگ است حجم

اين دنيا قبول كن كه بريزم به پاي چشمانت بگو چه

وقت دلم را ز ياد خواهي برد اگر چه خوانده ام از

جاي جاي چشمانت دلم مسافر تنهاي شهر شب بو هاست

 كه مانده در عطش كوچه هاي چشمانت تمام آينه ها نذر ياس

لبخندت جنون آبي در يا فداي چشمانت چه مي شود

تو صدايم كني به لهجه موج به لحن نقره اي و بي صداي

چشمانت تو هيچ وقت پس از صبر من نمي آيي

---------------------------------------------------------------------------------

وقتي به دنيا امدم در گوشم زمزمه كردند كه دوستش بدار تا

دوستت بدارد و حالا كه با تمام وجود دوستش دارم

مي گويند فراموشش كن تا فراموشت كند

---------------------------------------------------------------------------------

نمي دانم كه دانست او دليل گريه هايم را؟

 نمي دانم كه حس كرد او حضورش د ر سكوتم را؟

 و مي دانم كه مي دانست ز عاشق بودنش مستم

وجود ساده اش بوده كه من اينگونه دل بستم

دوست دارم نه به اندازه ي بارون چون يه روز بند مياد ...

 دوست دارم نه به اندازه برف چون يه روز آب ميشه...

دوست دارم نه به اندازه گل چون يه روز پژمرده ميشه ...

دوست دارم به اندازه ي دنيا چون هيچوقت تموم نميشه!

هرجاي دنيا كه باشي، تو بالاترين نقطه ي دنيا كه باشي،

 يا اگه تو پست ترين چاله ي دنيا كه باشي. يه

قلبيه كه هميشه برات ميتپه، اونم قلبه خودته !

---------------------------------------------------------------------------

يه قلب پاك هميشه بايد به يك نفر ايمان داشته باشه

اون كه ميگفت جونش به جونت بنده،

حالا داره به گريه هاتت ميخنده !....

اون كه ميگفت بدون توميميره،

 دروغ ميگه دلش جنس كويره ....

دروغ ميگه تو گوش نده به حرفش ....

نگو هنوز ميخوا ي بموني باهاش...

خيال نكن بدون اون ميميري....ب

زار بره....نباشه جون ميگيري!

اگر مي داني در اين جهان كسي هست

مهم اين است كه فقط باشد :

دستانت را به من بده و سعي كن تا بفهمي كه من چقدر به

تو احتياج دارم به تو و به عشقي كه به آن ايمان دارم...

ولي افسوس آسمان نمي بارد تا اين تن غبار آلود را بشويد و ببرد با خود به ديار دوست

در عرض يك دقيقه مي شه يك نفر رو خرد كرد ...

در يك ساعت مي شه يك نفر رو دوست داشت

و در يك روز فقط يك روز مي شه عاشق شد ولي

 يك عمر طول مي كشه تا كسي رو فراموش كرد...

من دل به زيباي ي، به خوب ي ميسپارم؛دينم اين است .

من مهربان ي را ستبيش ميكنم ؛آيينم اين است .

انسان و باران و چمن را ميستايم . انسان و باران و چمن را ميسرايم ،،،

در اين گزرگه ... بگزار خود را گم كنم ......... بگ زار از اين ره بگزرم با

دوست...با دوست....